Allemaal pioniers
Extra beurs
Onze vereniging steunt momenteel zeventien studenten met een extra studiebeurs, bovenop de beurs die ze krijgen van de Marokkaanse overheid. Deze extra beurs, gemiddeld vijfhonderd euro per academiejaar, dient voor de aankoop van boeken, inschrijvingsgeld en huur voor een studentenkamer. Onze studenten zijn wezen of half wezen, afkomstig uit arme gezinnen waarvan de kostwinner is weggevallen. Zonder onze beurs zou hoger onderwijs voor hen niet mogelijk zijn.
Op onze reis naar Taroudant spraken we met zeven van hen: Jamal eerstejaars Engels in Agadir, Omaima tweedejaars Rechten in Taroudant, Khalid eerstejaars Sociologie in Agadir, Sana tweedejaars Chemie in Taroudant, Fatima en Fadma, beiden eerstejaars Rechten in Taroudant en Zohra eerstejaars Digitale Media in Taroudant.
Het zijn allemaal pioniers: de eerste in hun familie die verder studeert.
Nieuwe universiteit
De meisjes studeren aan de nieuwe universiteit in Taroudant, opgericht in 2010. Drie studeren Rechten, dit is een brede basisopleiding van drie jaar. Daarna kunnen ze als leerkracht of administratief bediende aan de slag. Willen ze rechter of advocaat worden dan moeten ze daarna nog verder studeren. Fadma: “Misschien te hoog gegrepen. Maar langs de andere kant: niets is onmogelijk.”
Op de centjes letten
Zohra studeert Digitale Media en zou graag de journalistiek in gaan. “Ik wil het journaal op televisie presenteren.” Ze huurt een kamer voor twee. “We komen goed overeen en hebben onze weg gevonden. Op tijd gaan slapen, samen de was doen en strijken Geen ruzie over wie moet poetsen. Het is niet makkelijk een plek te vinden.
Dikwijls is het te ver of te duur. We moesten ook zelf zoeken, de school helpt niet daarbij. Het is voortdurend op de centjes letten, het leven is duur.”
Sana, tweedejaars chemie: “Het is hard werken. Maar ik wil zeker de master aanvatten. Ik hoop daarna werk te vinden als kwaliteitsverantwoordelijke.”
Het verschil met het secundair onderwijs is groot. “Nu moeten we onze eigen plan trekken. In het secundair stond de leerkracht naast ons, we konden vragen stellen en om hulp vragen. Hier zijn zoveel studenten, je hoort het of je hoort het niet.” Ze gaan verder: “Hier moet je je problemen zelf oplossen en zelf de weg vinden. Er is wel een ombudsdienst om klachten te behandelen en knelpunten kan je doorgeven aan de klasverantwoordelijke.”
Jongens
De twee jongens studeren verder van huis, in Agadir. Jamal studeert Engels, hij houdt van de taal maar ziet het als basis om zelf een onderneming te starten, misschien wel in het buitenland. Khalid studeert sociologie en zou later graag als maatschappelijk werker aan de slag gaan. Ze zijn eng behuisd in Agadir, met tien studenten op twee kamers. Studeren lukt er niet, daarvoor gaan ze naar de bibliotheek. Ze verdienen een beetje bij met een studentenjob als seizoenarbeider.
Toekomst
Hoe schatten ze hun toekomstkansen in na hun studies? Vrouwen hebben niet minder kansen dan mannen. Daar wordt geen onderscheid in gemaakt. Als je goede punten hebt zijn er zeker jobs. Jamal is kritischer, een kruiwagen kan helpen. “Je hebt meer kans als je kunt zeggen: “Your father is my friend.”